เหวินเจี้ยน
1. ตามกฎการออกแบบของสายพานลำเลียง, ความสัมพันธ์ระหว่างเส้นผ่านศูนย์กลางของลูกกลิ้งขับเคลื่อนสายพานลำเลียงและชั้นผ้าสายพานลำเลียง, การจับคู่ลูกกลิ้งขับเคลื่อนและลูกกลิ้งเปลี่ยนเส้นทาง, และควรเลือกความต้องการของมุมร่องลูกกลิ้งอย่างสมเหตุสมผล.
2. ทิศทางการป้อนควรเป็นไปตามทิศทางการทำงานของสายพานลำเลียง. เพื่อลดผลกระทบของวัสดุบนสายพานลำเลียงเมื่อตก, ควรใช้รางเพื่อลดระยะการตกของวัสดุ; ในส่วนรับของสายพานลำเลียง, ระยะห่างของลูกกลิ้งควรสั้นลง, และควรใช้ลูกกลิ้งบัฟเฟอร์เพื่อป้องกันการรั่วซึม. ควรใช้สายพานลำเลียงควบคู่กับการใช้แผ่นกั้นที่นุ่มและแข็งปานกลาง เพื่อป้องกันไม่ให้แผ่นกั้นแข็งเกินไปและเป็นรอยขีดข่วนที่พื้นผิวสายพานลำเลียง.
3. ป้องกันไม่ให้สายพานลำเลียงเริ่มต้นด้วยการโหลด.
4. เมื่อสายพานลำเลียงเบี่ยงเบน, ควรใช้มาตรการทันเวลาเพื่อแก้ไข.
5. สายพานลำเลียงประเภทและข้อกำหนดที่แตกต่างกันจะต้องไม่เชื่อมต่อเข้าด้วยกันสำหรับการใช้งาน. ข้อต่อทำได้ดีที่สุดโดยการติดกาว.
6. ประเภท, โครงสร้าง, ข้อกำหนด, และควรเลือกจำนวนชั้นของสายพานลำเลียงให้สมเหตุสมผลตามเงื่อนไขการใช้งาน.
7. โดยทั่วไปความเร็วการทำงานของสายพานลำเลียงไม่ควรเกิน 2.5 ม./วินาที. บล็อกใหญ่, วัสดุที่มีฤทธิ์กัดกร่อนและอุปกรณ์ขนถ่ายโดยใช้ลูกแพร์คงที่ควรใช้ความเร็วต่ำให้มากที่สุด.
8. ระหว่างการใช้งานสายพานลำเลียง, หากมีลูกกลิ้งหายไป, ควรเพิ่มและซ่อมแซมให้ทันเวลา; ลูกกลิ้งถูกหุ้มด้วยวัสดุ, ทำให้เกิดการหมุนเวียนไม่ดี. เพื่อป้องกันน้ำรั่วซึมระหว่างลูกกลิ้งและสายพาน, ให้ความสนใจกับการหล่อลื่นชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวของสายพานลำเลียง, แต่อย่าหยอดน้ำมันสายพานลำเลียง.
9. หลีกเลี่ยงไม่ให้สายพานลำเลียงติดอยู่กับเฟรม, เสาหรือวัสดุกั้นเพื่อป้องกันการแตกหักและฉีกขาด. เมื่อพบว่าสายพานลำเลียงได้รับความเสียหายบางส่วน, ควรซ่อมแซมด้วยผ้าฝ้ายเทียมให้ทันเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงการขยายตัว.